Η
χρήση του πάγου στη Θεσσαλονίκη είναι γνωστή εδώ και αρκετούς αιώνες.
Από το 1623 στον Χορτιάτη έφτιαχναν πάγο, συγκεντρώνοντας τους μήνες
του χειμώνα χιόνι ή νερό σε μεγάλες γούρνες στην κορυφή του βουνού. Ο παγοπώλης ή μπουζιτζής όπως τον έλεγαν, από την τουρκική λέξη buz (πάγος), είχε τη δική του θέση ανάμεσα στους πλανόδιους πωλητές.
Ήταν επάγγελμα ευκαιριακό, επειδή ο πάγος χρησιμοποιόταν μόνο τους καλοκαιρινούς μήνες. Γι' αυτό πολλοί...
Πριν εμφανιστούν οι πλαστικές πολυθρόνες και οι καρέκλες από ξύλο, οι άνθρωποι χρησιμοποιούσαν ψάθινες.
Απ' την πολλή χρήση, όμως, τρυπούσαν εύκολα, επειδή η βάση τους ήταν φτιαγμένη από χόρτο. Όποια, λοιπόν, χαλούσε, την έβαζαν στην άκρη και περίμεναν τον καρεκλά να την επιδιορθώσει:
Ο Μορφωτικός Πολιτιστικός Σύλλογος Αδένδρου "Η Πρόοδος", διοργανώνει τα Κούλουμα 2013 και σας προσκαλεί την Καθαρά Δευτέρα 18 Μαρτίου στο πάρκο απέναντι από το σιδηροδρομικό σταθμό για να γλεντήσουμε.
Θα διανεμηθεί δωρεάν παραδοσιακή λαγάνα, φασολάδα, κρασί, χαλβάς...
Θα χορέψουν τα παιδικά τμήματα του Συλλόγου και στη συνέχεια θα ακολουθήσει γλέντιγια όλον τον κόσμο με Χάλκινα της Γουμένισσας. Σας περιμένουμε όλους.
Ο Μορφωτικός Πολιτιστικός Σύλλογος Αδένδρου "Η
Πρόοδος", συμμετείχε στο Φεστιβάλ, με το Β' Παιδικό Τμήμα.
Στο 16ο Φεστιβάλ Παιδικών Χορευτικών συμμετέχουν τα παιδικά
χορευτικά τμήματα των πολιτιστικών συλλόγων του Δήμου Κορδελιού Ευόσμου
αλλά και συλλόγων από τη Μακεδονία και Θράκη.
Τότε που οι Έλληνες είχαν λιγότερα και ήταν πλουσιότεροι...
Ο κανατάς, που τραγουδήθηκε όσο κανείς άλλος στο πρόσωπο του Μπαρμπα - Γιάννη, ήταν μια όμορφη εικόνα μιας εποχής, που έφυγε πια. Έμοιαζε με κινητό κατάστημα, έτσι καθώς ήταν φορτωμένος με τα πήλινα σταμνιά.
Πολύτιμο είδος και απαραίτητο τα παλιά χρόνια η κανάτα. Εκεί φύλαγαν οι άνθρωποι το νερό για να διατηρειται δροσερό, αφού δεν υπήρχαν τότε ψυγεία. Αλλά ούτε και βρύσες υπήρχαν στα σπίτια και αναγκαζόταν ο κόσμος να προμηθεύεται το νερό από κάποια βρύση της γειτονιάς.
Απόθεταν οι νοικοκυρές τη γεμάτη με το πολύτιμο υγρό κανάτα σε μια γωνιά της κουζίνας και έβαζαν από πάνω για σκέπασμα το μαστραπά ή αμπελόφυλλα, τυλιγμένα σε καρούλι. Το νερό που υπήρχε μέσα διατηρούνταν δροσερό, επειδή...
Όσο κι αν φαίνεται απίστευτο σήμερα, που οι κλιματολογικές και κοινωνικοοικονομικές συνθήκες έχουν αλλάξει, πριν μερικές δεκαετίες υπήρχε πλανόδιος κρεοπώλης, που γύριζε τις γειτονιές πουλώντας κομμάτια κρέας κρεμασμένα σε ξύλινες τάβλες (=παχιές σανίδες).
Το επάγγελμα αυτό υπήρχε απ' τα χρόνια της Τουρκοκρατίας και διατηρήθηκε περίπου μέχρι το 1910.
Ο πλανόδιος κρεοπώλης έσφαζε συνήθως ο ίδιος πρόβατα, ζυγούρια και κατσίκια, τα έκοβε σε κομμάτια και κατέβαινε στην πόλη να τα πουλήσει.
Το φρεσκοσφαγμένο ζώο διατηρούνταν...
Τότε που οι Έλληνες είχανε λιγότερα και ήταν πλουσιότεροι...
Σκυμμένος πάντα, απ' το βαρύ φορτίο που κουβαλούσε στην πλάτη, γύριζε τις γειτονιές ο ακονιστής, αφήνοντας τη μακρόσυρτη φωνή του να φτάσει σ' όλα τα σπιτικά: "Ψαλίδια, μαχαίρια, τσεκούρια ακονίζωωωω!".
Γνώριμη φωνή για πολλούς και γνώριμη φιγούρα ο ακονιστής. Συνήθως τσιγγάνος. Τον συναντούσαμε μέχρι πριν από λίγα χρόνια.
Ξεκινούσε πρωί-πρωί τη γύρα για να καλύψει όλο το δρομολόγιο. Φώναζε δυνατά, να το ακούσουν οι νοικοκυρές κι έκανε στάσεις στις...
Ο Μορφωτικός Πολιτιστικός Σύλλογος Αδένδρου διοργανώνει παιδική χριστουγεννιάτικη γιορτή την Κυριακή 23 Δεκεμβρίου στις 5 το απόγευμα στην αίθουσα του Συλλόγου.
Πολλές εκπλήξεις περιμένουν τους μικρούς μας φίλους.
Δείτε τα γεγονότα μεταξύ 18 και 24 Οκτωβρίου, που οδήγησαν στην απελευθέρωση του Αδένδρου και της γύρω περιοχής, καθώς και τις κινήσεις του Ελληνικού Στρατού προς τη Θεσσαλονίκη.
Στις 18 Οκτωβρίου 1912στο Άδενδρο υπήρχε ισχυρή δύναμη 2.000 Τούρκων στρατιωτών. Για το λόγο αυτότο Γενικό Στρατηγείο των Ελλήνων διέταξε την VΙΙ (7η)Μεραρχίανα παραμείνει στην Αλεξάνδρεια για να προστατεύει το δεξιό της Ελληνικής Στρατιάς (που όδευε προς τα Γιαννιτσά) και την απελευθερωμένη πλέον Βέροια. Επίσης διέταξε να γίνουν αναγνωρίσεις ιππικού στις γέφυρες του ποταμού Λουδία.
Την επόμενη ημέρα το Γενικό Στρατηγείο καθ' οδόν προς τα Γιαννιτσά, διέταξε την 7η Μεραρχία να διαβεί τον Λουδία (Καρά Ασμάκ), νότια της λίμνης των Γιαννιτσών και να επιτεθεί κατά των τουρκικών τμημάτων που βρίσκονταν στο μέτωπό της. Επειδή όμως δεν ελήφθει έγκαιρα η διαταγή, η Μεραρχία δεν μετακινήθηκε από τις θέσεις της στην Αλεξάνδρεια, αλλά περιορίστηκε σε αναγνωρίσεις στην περιοχή και διαπίστωσε τη δύναμη των 2.000 τούρκων στρατιωτών που προστάτευαν τον ποταμό Λουδία κι έδρευαν στο Άδενδρο και ακόμη1.000 που προστάτευαν την σιδηροδρομική γέφυρα κι έδρευαν στο Πλατύ.
Την 20ή Οκτωβρίου 1912, παράλληλα με τη μάχη στα Γιαννιτσά, η 7ηΜεραρχία έχοντας λάβει πλέον τη διαταγή για επίθεση εναντίον των τούρκων κι ενώ είχε ενισχυθεί με την Ταξιαρχία Ιππικού και τοΑπόσπασμα Ευζώνων Κωνσταντινοπούλου, έστειλε το πρωί το 19ο Σύνταγμα Πεζικού στο Πλατύ και το 8ο Τάγμα Ευζώνων κατά της οδικής γέφυρας του Λουδία.
Προτού όμως εκδηλωθεί η επίθεση, οι Τούρκοι επιτέθηκαν κατά των προωθημένων θέσεων του 8ου Τάγματος Ευζώνων, ανατολικά του Λιανοβεργίου, όπου βρισκόταν κι ένα σώμα Ελλήνων Προσκόπων. Η αντίδραση του 8ου Τάγματος υπήρξε άμεση και οι Τούρκοι υποχρεώθηκαν, ύστερα από σύντομο αγώνα να εγκαταλείψουν την κατεχόμενη τοποθεσία και να υποχωρήσουν προς το Πλατύ και τον παρακείμενο σιδηροδρομικό σταθμό.
Ενώ έτσι εξελισσόταν ο αγώνας στο Πλατύ, τουρκικό
τμήμα πέρασετην οδική γέφυρα του Λουδία και κινήθηκε επιθετικά εναντίον 2 λόχων του8ου Τάγματος Ευζώνων, που κινούνταν προς τη γέφυρα, για να επιφέρει αντιπερισπασμό στον αγώνα της 7ης Μεραρχίας στο Πλατύ. Προσβλήθηκε όμως
με δραστικά πυρά πυροβολικού και αναγκάστηκε να ξαναπεράσει τη γέφυρα,
την οποία και αποπειράθηκε να καταστρέψει χωρίς αποτέλεσμα. Η διλοχίαΕυζώνων προχώρησε και έφτασε στην οδική γέφυρα, χωρίς να τη διαβεί.
Μετά τη σύμπτυξη των Τούρκων από το Πλατύ, δεν
έγινε καμιά καταδίωξή τους. Οι μονάδες της Μεραρχίες συγκεντρώθηκαν κοντά στο Πλατύ,το 8ο Τάγμα Ευζώνων προωθήθηκε στην οδική γέφυρα και μόνο το σώμαΠροσκόπων προσέγγισε τη σιδηροδρομική γέφυρα και αχρήστευσε την υπονόμευσή της.
Οι Τούρκοι, μόλις αντιλήφθηκαν
ότι η προέλαση των ελληνικών τμημάτων σταμάτησε δυτικά του Λουδία, αναθάρρησαν και επιχείρησαν επιθετικήεπιστροφή προς τη σιδηροδρομική γέφυρα. Η ενέργεια τους ανακόπηκε χωρίςαποτέλεσμα, χάρη στην εύστοχη βολή του πυροβολικού της 7ης Μεραρχίας,η οποία στη συνέχεια προώθησε ένα τάγμα της ανατολικά της γέφυρας στο
ύψος του Αδένδρου, όπου αργότερα έφτασαν και στάθμευσαν και οιλοιπές μονάδες. Το ημερολόγιο έγραφε 20 Οκτωβρίου 1912 (11 το πρωί) και το Άδενδρο ήταν πλέον ελεύθερο!
Με την απελευθέρωση του Αδένδρου και όλης της περιοχής κατά μήκος προς το νότο, απελευθερώθηκαν και οι οικισμοί Καϊλίκ (Βραχιά) και Γιουντζίδα (Κύμινα). Στις 20 Οκτωβρίου 1912 της ιδίας ημέρας το βράδυ, όλα τα στρατεύματα που έλαβαν μέρος στη μάχη, βρεγμένοι και νηστικοί, προμηθεύτηκαν ξύλα από το σιδηροδρομικό σταθμό του Αδένδρου και άναψαν μεγάλη φωτιά για να στεγνώσουν όλη τη νύχτα. Στο σταθμό υπήρχε αρκετή ποσότητα ψωμιών και ρύζι, που άφησαν οι τουρκικές δυνάμεις φεύγοντας.
Στο μεταξύ το Απόσπασμα Ευζώνων Κωνσταντινοπούλου, που
ενεργούσε από το χωριό Πλάτανος προς τα Κύμινα, μετά τη ζεύξη του Λουδία, διαπεραιώθηκε στις 14:00 ανατολικά του και προωθήθηκε στα Κύμινα, όπου καιδιανυκτέρευσε. Τμήμα Προσκόπων, που προηγούνταν του ΑποσπάσματοςΕυζώνων, συνεπλάκη με άτακτους τούρκους χωρικούς, τους οποίους διασκόρπισε και στη συνέχεια προχώρησε μέχρι τον Αξιό ποταμό.
Η Ταξιαρχία Ιππικού κινήθηκε στις 08:00 από την
Αλεξάνδρεια προς ταανατολικά για να συναντήσει το Απόσπασμα Ευζώνων. Φτάνοντας όμως στηδυτική όχθη του Λουδία ποταμού ανέκοψε την κίνησή της και μόνο ηεμπροσθοφυλακή της κινήθηκε μέχρι τα. Κύμινα, όπου και συνεπλάκη με μικρό τουρκικό τμήμα που ήταν εγκαταστημένο μέσα στο χωριό. Το βράδυολόκληρη η Ταξιαρχία επανήλθε και διανυκτέρευσε στο χωριό Κλειδί.
Έτσι, η 7η Μεραρχία και η Ταξιαρχία Ιππικού δεν
εκμεταλλεύτηκαν
την επιτυχή διάβαση του Λουδία και δεν καταδίωξαν με αποφασιστικότητατα συμπτυσσόμενα τουρκικά τμήματα προς τις γέφυρες του Αξιού. Τούτοοφειλόταν κυρίως στο βροχερό καιρό που επικρατούσε, καθώς και στην έλλειψησυνδέσμου (μεταξύ της 7ης Μεραρχίας και της Ταξιαρχίας Ιππικού, που είχε ως αποτέλεσμα
την αδυναμία συντονισμού των ενεργειών των δύο αυτών σχηματισμών.
Αμέσως μετά τη νικηφόρα μάχη των Γιαννιτσών, η
ελληνική Στρατιάέλαβε όλα τα απαραίτητα προπαρασκευαστικά μέτρα, προκειμένου να διαβείτον Αξιό ποταμό και να κινηθεί στη συνέχεια προς τη Θεσσαλονίκη. Με έγκαιρεςδιαταγές καθόρισε την προώθηση των μονάδων της προς τον Αξιό και τηνταχύτερη δυνατή ζεύξη του με πρόχειρα υλικά, γιατί οι Τούρκοι κατά τη σύμπτυξη τους είχαν καταστρέψει τις γέφυρες (μια οδική ξύλινη και δύο σιδηροδρομικές), ενώ τα νερά του ποταμού είχαν διογκωθεί λόγω των συνεχών βροχοπτώσεων.
Ειδικότερα το Γενικό Στρατηγείο γνώρισε στις 21
Οκτωβρίου στις μεραρχίες, ότι η Στρατιά θα επιχειρούσε τη διάβαση του Αξιού τη νύχτα 23/24Οκτωβρίου από τα εξής πιθανά σημεία: Η IV δια μέσου του πόρου Αξιοχωρίου,η VI από την οδική γέφυρα, η II από τη σιδηροδρομική γέφυρα, η I μεταξύ τηςσιδηροδρομικής γέφυρας και του χωριού Ανατολικό, η III κοντά στο χ. Ανατολικό και η VII κοντά στο χ. Χαλάστρα. Ταυτόχρονα διατάχθηκαν οι μεραρχίεςνα κινηθούν προς τα προαναφερόμενα πιθανά σημεία διαβάσεως και νασυγκεντρώσουν τα απαραίτητα υλικά για τη ζεύξη του ποταμού.
Για τη διευκόλυνση των επιχειρήσεων της Στρατιάς, το
Γενικό Στρατηγείο ζήτησε από το Υπουργείο Στρατιωτικών να ενεργήσει ο Στόλος επίδειξηκαι εικονική απόβαση στον όρμο της Επανωμής, ανατολικά της Θεσσαλονίκης,με σκοπό την παραπλάνηση των τουρκικών δυνάμεων.
Στις 23 Οκτωβρίου τοΓενικό Στρατηγείο μεταστάθμευσε από τα Γιαννιτσά στο Άδενδρο.
Παράλληλα το Υπουργείο των Εξωτερικών γνώρισε στο
Γενικό Στρατηγείο την κατάληψη του Διδυμότειχου από το Βουλγαρικό Στρατό, με συνέπεια τη διακοπή των συγκοινωνιών του Τουρκικού Στρατού Μακεδονίαςμε την
Κωνσταντινούπολη.
Επίσης το ίδιο Υπουργείο ενημέρωσε το Γενικό
Στρατηγείο για την κατάσταση στη Θεσσαλονίκη και την πλήρη αποθάρρυνση του εκεί ΤουρκικούΣτρατού, που ήταν έτοιμος να παραδοθεί.
Με βάση τη διαταγή του Γενικού Στρατηγείου οι
μεραρχίες, στο χρονικό
διάστημα από τις 21 μέχρι τις 23 Οκτωβρίου, προωθήθηκαν σταδιακά, ως εξής:
—Η IV Μεραρχία δια μέσου του
χωριού Άθυρα έφτασε στο χ. ΆγιοςΠέτρος, όπου και στάθμευσε.
—Η VI Μεραρχία δια μέσου των
χωριών Αγριοσυκιά και Δυτικό έφτασεβορειοδυτικά του χωριού ΆΘυρα, όπου και στάθμευσε.
—Η II Μεραρχία από τα
Γιαννιτσά, δια μέσου του χωριού Μεσιανό, έφτασε
στα Κουφάλια και εγκατέστησε τμήματα ασφαλείας στη δυτική όχθη του Αξιού.
—Η I Μεραρχία από τα
Γιαννιτσά, δια μέσου της Πέλλας, έφτασε στο χ.Παρθένι και εγκατέστησε τμήματα ασφαλείας στη δυτική όχθη του Αξιού απότην οδική μέχρι τη σιδηροδρομική γέφυρα, ενώ μία διλοχία της διαπεραιώθηκε τις βραδινές ώρες της 23ης Οκτωβρίου, μέσω της σιδηροδρομικής γέφυρας,ανατολικά του Αξιού για την εξασφάλιση της διαβάσεως του στρατού.
—Η III Μεραρχία μεταστάθμευσε
από τα Γιαννιτσά στοΆδενδρο καιασχολήθηκε με τη μεταφορά υλικών από το Πλατύ για τη ζεύξη του ποταμούστο Ανατολικό.
—Η VII Μεραρχία από το χ.
Άδενδρο μεταστάθμευσε στο χ. Βραχιά, εγκατέστησε προφυλακές στη δυτική όχθη του Αξιού, από τη σιδηροδρομική γέφυρα μέχρι το χ. Ανατολικό (Βαλμάδα) και πέτυχε τη ζεύξη του ποταμού στο δυτικό βραχίονα του πόρου Χαλάστρας.
—Η Ταξιαρχία Ιππικού από το
χ. Κλειδί έφτασε μέσω του χωριού Κύμιναστο χ. Χαλάστρα, απ' όπου και προώθησε αναγνωριστικά τμήματα προς ταανατολικά.
—Το Απόσπασμα Ευζώνων
Κωνσταντινοπούλου από τα Κύμινα, δια μέσουτου χωριού Βραχιά, έφτασε στο χ. Παρθένι και προώθησε μία διλοχία γιατην κατάληψη της σιδηροδρομικής γραμμής ανατολικά του Αξιού. Λόγω όμωςτης μερικής καταστροφής της γέφυρας από τους Τούρκους η διλοχία εγκαταστάθηκε στη δυτική όχθη του ποταμού. Στη συνέχεια επέστρεψε δια μέσουτου χωριού Βραχιά στη Χαλάστρα, όπου και στάθμευσε.
Στις 24 Οκτωβρίου συνεχίστηκε η προσπάθεια της Στρατιάς για τη
διάβαση του Αξιού. Έτσι οι VI και IV Μεραρχίες προωθήθηκαν στον ΆγιοΠέτρο και τα Κουφάλια αντίστοιχα, όπου και εγκατέστησαν τμήματα ασφαλείας, η I διαπεραίωσε ένα μόνο τάγμα της ανατολικά του Αξιού ποταμού, ηII προωθήθηκε προς τη σιδηροδρομική γέφυρα του Αξιού ποταμού, απ' όπου
και διαπεραίωσε ένα μόνο τάγμα της ανατολικά του ποταμού, ενώ η III Μεραρχία δεν μπόρεσε να διαβεί τον Αξιό, γιατί δεν είχε ολοκληρώσει μέχρι το βράδυ την κατασκευή της γέφυρας.
Η VII Μεραρχία πέτυχε την κατασκευή γέφυρας και στον
ανατολικό
βραχίονα του πόρου Χαλάστρας από την οποία διαπεραιώθηκαν κατά σειράτο Σώμα Προσκόπων, που προωθήθηκε στη Σίνδο και στη συνέχεια το Απόσπασμα Ευζώνων Κωνσταντινοπούλου, που κατέλαβε θέσεις κοντά στη Σίνδο
για την κάλυψη της διαβάσεως των μονάδων που ακολουθούσαν. Ακολούθησε η διαπεραίωση της Ταξιαρχίας Ιππικού, η οποία με διαταγή του ΓενικούΣτρατηγείου κινήθηκε δια μέσου των χωριών Αγχίαλος και Βαθύλακκος προςτο χ. Πικρολίμνη. Αναγνωρίσεις της Ταξιαρχίας ανέφεραν ότι στο χ. Μικρόκαμπος υπήρχε ένα τουρκικό τάγμα, στο χ. Νεοχωρούδα 4 τάγματα και 10
πυροβόλα και ανεξακρίβωτη δύναμη στην περιοχή ανατολικά του χωριούΩραιόκαστρο. Μετά την Ταξιαρχία Ιππικού διαπεραιώθηκε η VII Μεραρχία,η οποία διανυκτέρευσε στο χώρο μεταξύ του Αξιού και του χωριού Σίνδος.
Οι πληροφορίες έφεραν γενικά τον εχθρό να συμπτύσσεται προς τη Θεσσαλονίκη και τα βορειοδυτικά της πόλεως υψώματα, όπου οι δυνάμεις τουεπιδίδονταν εσπευσμένα στην κατασκευή πρόχειρων θέσεων αμυντικής οργανώσεως.
Έτσι το Γενικό Στρατηγείο εξέδωσε από το Άδενδρο στις 23:00 της 24ης
Οκτωβρίου διαταγές επιχειρήσεων για την επομένη, στην οποία καθορίζονταν:
—Η VI Μεραρχία να συγκεντρωθεί στο χ. Μικρόκαμπος, αποστέλλοντας
αναγνωρίσειςπρος το χ. Μονόλοφος.
—Η Η Μεραρχία, αναχωρώντας στις 06:00 και
διερχόμενητον Αξιό από τη σιδηροδρομική γέφυρα, να συγκεντρωθεί δυτικά από το χ.Ξηροχώρι,
αποστέλλοντας αναγνωρίσεις προς το χ. Πουρνάρι και νοτιοανατολικότερα.
—Η IV Μεραρχία, αναχωρώντας στις 07:30 και διερχόμενη τον
Αξιό
επίσης από τη σιδηροδρομική γέφυρα, να συγκεντρωθεί στο χ. Βαθύλακκος,
αποστέλλοντας αναγνωρίσεις προς την κατεύθυνση του χωριού
Μελισσοχώρι. —Η I Μεραρχία, αναχωρώντας στις 06:00 και διερχόμενη τον Αξιό από τη γέφυρακοντά στο χ. Ανατολικό, να συγκεντρωθεί βόρεια του χωριού Άγιος
Αθανάσιος, αποστέλλοντας αναγνωρίσεις προς το χ. Νεοχωρούδα.
—Η III Μεραρχία,αναχωρώντας στις 08:00 και ακολουθώντας την I Μεραρχία, να συγκεντρωθείνότια του χωριού Άγιος Αθανάσιος, αποστέλλοντας αναγνωρίσεις προς το
χ.
Διαβατά.
—Η VII Μεραρχία να συγκεντρωθεί ανατολικά του Αξιού,
αποστέλλοντας αναγνωρίσεις επίσης προς το χ. Διαβατά.
—Το Απόσπασμα ΕυζώνωνΚωνσταντινοπούλου να συγκεντρωθεί στην περιοχή της Σίνδου, αποστέλλοντας αναγνωρίσεις προς τη Θεσσαλονίκη.
—Η Ταξιαρχία
Ιππικού να συγκεντρωθεί στο χ. Πικρολίμνη, αποστέλλοντας αναγνωρίσεις προς
Μελισσοχώρικαι Δρυμό.
Το Γενικό Στρατηγείο από το μεσημέρι της 25ης Οκτωβρίου θαμεταστάθμευε στο χ. Γέφυρα (Τόπσιν)...
Ο Τιμημένος τάφος τριών γενναίων προσκόπων που έπεσαν ηρωικά την
20ή Οκτωβρίου 1912 στην μάχη του ποταμού Λουδία. Το μνημείο – τάφος
βρίσκεται στο Πλατύ πίσω από τον σιδηροδρομικό σταθμό.
Στα πρόθυρα της Θεσσαλονίκης στον σταθμό του Αδένδρου (Kerdjalar).
Ο Διάδοχος Κωνσταντίνος με επιτελείς και τους πρίγκηπες Γεώργιο και
Χριστόφορο στον σταθμό του Αδένδρου.
Ο Διάδοχος Κωνσταντίνος με επιτελάρχη και δεξιά τον Ιωάννη Μεταξά στο Άδενδρο
Σπάνια φωτογραφία του Διαδόχου Κωνσταντίνου στο σιδηροδρομικό σταθμό του Αδένδρου.
Το πρώτο πέρασμα του Αξιού ποταμού.
1912, η ζεύξη του Αξιού-Βαρδάρη ποταμού.
Αναπαράσταση της παράδοσης της Θεσσαλονίκης στο χωριό Γέφυρα (Τόπσιν)
Πηγή: Επίτομη Ιστορία των Βαλκανικών Πολέμων 1912 – 1913 ΓΕΣ / Διεύθυνση Ιστορίας Στρατού
Ένα αφιέρωμα στην άγνωστη τελευταία μάχη πριν την απελευθέρωση της
Θεσσαλονίκης το 1912. Το υλικό επιμελήθηκαν καθηγητές και μαθητές της
Πολιτιστικής Ομάδας του 2ου Γυμνασίου Χαριλάου Θεσσαλονίκης. Η αφήγηση
βασίζεται σε ένα παλιό βιβλίο του 1913. 16/10/2012
Την Κυριακή 8 Ιουλίου 2012 έλαβε χώρα η μουσικοχορευτική παράσταση "Άδενδρο... Χρόνια και ζαμάνια". Χορευτικά τμήματα του Μορφωτικού Πολιτιστικού Συλλόγου "Η Πρόοδος", παρουσίασαν χορούς που συνόδευαν τα Έθιμα των γηγενών "εντόπιων" Μακεδόνων, καθώς επίσης και τους χορούς και τα πολιτιστικά δρώμενα των προσφύγων, που "μπόλιασαν" ανά περιόδους τον πληθυσμό του Αδένδρου.
Το Άδενδρο είναι κωμόπολη του Δήμου Χαλκηδόνας στο νομό Θεσσαλονίκης της Μακεδονίας. Αποτελεί εξέλιξη αρχαίου οικισμού της Βοττιαίας και είναι χτισμένο ανάμεσα στους ποταμούς Λουδία και Αξιό.
Οι κάτοικοι αποτελούνταν από αυτόχθονες, από λίγους Βλάχους που ήρθαν στην περιοχή στο τέλος του 19ου αιώνα, καθώς και από πρόσφυγες του 1922 περιοχών της Μικράς Ασίας και Θράκης.
Το στοιχείο που σφράγισε την ιστορία του Αδένδρου ήταν ο σιδηροδρομικός σταθμός που χρονολογείται από το 1877. Στο χωριό συγκεντρώνονταν και αποθηκεύονταν τα γεωργικά προϊόντα της περιφέρειας, για να διακινηθούν στη συνέχεια στα άλλα μέρη με το τραίνο. Από την αρχή του καλοκαιριού και μέχρι το φθινόπωρο γινόταν μεγάλη κοσμοσυρροή στο χωριό για αγορές, εμπορικές και άλλες οικονομικές συναλλαγές. Ο σταθμός παρουσίαζε μεγάλη κίνηση και για το λόγο αυτό το Άδενδρο ήταν πριν το Β' Παγκόσμιο πόλεμο, κεφαλοχώρι της περιοχής.
Κατά την απογραφή του 2001 είχε 2.292 κατοίκους. Σήμερα είναι έδρα δημοτικού διαμερίσματος.
Σύντομη ιστορία του Συλλόγου μας:
Ο Μορφωτικός Πολιτιστικός Σύλλογος Αδένδρου" Η ΠΡΟΟΔΟΣ " ιδρύθηκε το 1978 και από την πρώτη στιγμή ανέπτυξε έντονη πολιτιστική δραστηριότητα με στόχο την διατήρηση και την ανάδειξη της παράδοσης καθώς και την ενασχόληση των κατοίκων με κοινωνικές δραστηριότητες.
Σήμερα ο Σύλλογος, περήφανος για την μακρόχρονη πορεία του και υπεύθυνος για το ανάλογο σε ποιότητα και διάρκεια μέλλον του, συνεχίζει με συνέπεια, προσπάθεια και πολύ μεράκι να πραγματοποιεί εκδηλώσεις κοινωνικού, οικολογικού, εκπαιδευτικού και ιατρικού χαρακτήρα που στόχο έχουν την αναβάθμιση της πολιτιστικής ζωής του τόπου μας και την συνέχεια της άρρηκτης σχέσης μας με την ιστορία, την παράδοση και τον πολιτισμό.
Βασικές εκδηλώσεις είναι τα ΑΔΕΝΔΡΙΩΤΙΚΑ, τετραήμερες πολιτιστικές εκδηλώσεις και το Φεστιβάλ Παραδοσιακού χορού, η αναβίωση εθίμων όπως τα Ρουγκάτσια και οΙ Λαζαρίνες και ο εορτασμός της Καθαρής Δευτέρας και της πανήγυρης.
Λειτουργούν:
* 8 τμήματα εκμάθησης παραδοσιακών χορώv, * τμήμα εκμάθησης μουσικών οργάνων, * χορωδιά παιδική - ενηλίκων, * τμήμα εκμάθησης φιλολογικών μαθημάτων για παιδιά δημοτικού, * τμήμα χειροτεχνίας (κεντήματος, κατασκευή κοσμημάτων, κηροπλαστική).
Σε διαρκή προσπάθεια εμπλουτισμού βρίσκεται και η δανειστική βιβλιοθήκη του Συλλόγου και κάθε χρόνο (Πάσχα και Χριστούγεννα) δραστηριοποιούμαστε φιλανθρωπικά, βοηθώντας τους συνανθρώπους μας.
Ιδιαίτερα πλούσια η ιματιοθήκη του Συλλόγου, η οποία εμπλουτίζεται κάθε χρόνο & περιλαμβάνει:
πάνω από 200 φορεσιές αυθεντικές και πιστά αντίγραφα απ΄ όλες τις περιοχές της Ελλάδας, όπως: Μακεδονίας ( Γιδά, Ψαράδες και Ανταρτικό Φλώρινας), Δ. Θράκης και Αν. Ρωμυλίας ( Μεταχάδες, Πετρωτά, Μπογιαλίκι), Ηπείρου ( Ζαγοροχώρια), Θεσσαλίας ( τσολιά).
Το τμήμα Παραστάσεων του Συλλόγου έχει ταξιδέψει στην Ουγγαρία το 2006, Ιταλία το 2007, Τουρκία το 2008, ενώ το 2009 φιλοξενήθηκε στη Ρόδο.